میکروبلیدینگ یکی از روش های محبوب برای اصلاح شکل و فرم ابروهاست، اما بسیاری از افراد قبل از انجام آن نیاز دارند رنگ یا تتوی قبلی را از روی پوست حذف کنند. همین موضوع باعث می شود ریمو ابرو به عنوان مرحله ای مهم قبل از طراحی جدید مطرح شود. با این حال، یکی از مهم ترین پرسش ها این است که چند روز بعد از ریمو می توان میکروبلیدینگ انجام داد و آیا زمان خاصی برای جلوگیری از آسیب های پوستی وجود دارد یا نه.

این سؤال کاملاً منطقی است، زیرا ریشه بسیاری از مشکلات میکروبلیدینگ های ناموفق، عجله در انجام کار روی پوستی است که هنوز کاملاً ترمیم نشده است. اگر پوست هنوز در فاز التهابی یا بازسازی باشد، انجام هرگونه تتوی جدید می تواند به کاهش ماندگاری رنگ، اسکار، پخش رنگ و حتی آسیب های عمیق تر منجر شود.

در این مقاله یک پاسخ علمی، دقیق و قابل اعتماد ارائه می شود. تلاش شده تمام عوامل مؤثر بر تعیین بهترین زمان بررسی شود تا خواننده بتواند با آگاهی تصمیم بگیرد. همچنین در صورتی که افراد تمایل داشته باشند، می توانند برای ارزیابی تخصصی، ریمو یا میکروبلیدینگ به سالن ویدا کیانی در سعادت آباد یا شهریار مراجعه کنند.

 

ریمو ابرو چیست و چرا بعد از آن باید صبر کرد؟

ریموی ابرو به مجموعه روش هایی گفته می شود که هدف آنها خارج کردن یا کمرنگ کردن رنگ دانه های قدیمی در بافت پوست است. این کار می تواند به روش سالین، لیزری یا مواد شیمیایی انجام شود و بسته به روش، عمق و شدت آسیب متفاوت خواهد بود.

در فرایند ریمو، پوست عملاً یک شوک جذب یا دفع رنگ را تجربه می کند. مواد ریمو کننده یا لیزر به لایه های مختلف پوست نفوذ می کنند و باعث تحریک فرایند بازسازی و ترمیم می شوند. طبیعی است که این تحریک باعث التهاب، پوسته ریزی، حساسیت یا خشکی شود.

به همین دلیل مهم است که بعد از ریمو به پوست زمان کافی داده شود. پوست برای ترمیم کامل به چند مرحله نیاز دارد و این فرایند را نمی توان با عجله طی کرد. اگر در زمان اشتباه دوباره ابروها را میکروبلیدینگ کنید، پوست به خاطر التهاب داخلی، واکنش های غیرقابل پیش بینی از خود نشان می دهد. این مسئله می تواند طراحی جدید را خراب کند یا رنگ پذیری را به شدت کاهش دهد.

ریمو شیمیایی، لیزری و سالین چه تفاوتی در بهبود دارند؟

روش ریمو تأثیر زیادی بر سرعت بهبود پوست دارد. ریموی سالین معمولاً کم تهاجمی تر از ریموی شیمیایی است، زیرا از محلول نمکی استفاده می شود که رنگ دانه ها را به سطح پوست می کشد. التهاب این روش معمولاً متوسط است و زمان بهبود بین ۱۰ تا ۲۰ روز گزارش می شود.

در مقابل، ریموی شیمیایی از مواد اسیدی خفیف یا ترکیبات مخصوص استفاده می کند. این روش لایه بردارتر بوده و عمق آسیب کمی بیشتر است. زخم ها ممکن است دیرتر بسته شوند و قرمزی تا چند هفته باقی بماند. بنابراین فاصله تا میکروبلیدینگ معمولاً طولانی تر خواهد بود.

در ریموی لیزری، نور لیزر ذرات رنگ دانه را خرد می کند. عمق و شدت لیزر بسته به تنظیمات دستگاه تعیین می شود. اگر لیزر قوی باشد، پوست دچار التهاب عمقی می شود و حداقل چند هفته تا چند ماه برای بازگشت به وضعیت پایدار زمان لازم است. این روش بیشترین تأثیر را بر تعیین فاصله زمانی بین ریمو و میکروبلیدینگ دارد.

چند روز بعد از ریمو می توان میکروبلیدینگ انجام داد؟ پاسخ علمی و دقیق

پاسخ کوتاه و استاندارد اغلب متخصصان این است: بین ۴ تا ۸ هفته بعد از ریمو، بسته به روش ریمو و شرایط پوست. این بازه زمانی اجازه می دهد پوست از فاز التهابی خارج شود و کاملاً بازسازی گردد. در واقع، هدف از این فاصله زمانی فقط خشک شدن زخم نیست، بلکه رسیدن پوست به بالاترین سطح ثبات و سلامت است.

انجام میکروبلیدینگ قبل از گذشت حداقل ۴ هفته، ریسک آسیب های پوستی را افزایش می دهد. همچنین نتیجه زیبایی را غیرقابل پیش بینی می کند. رنگ پذیری در این مرحله بسیار ضعیف خواهد بود و خطوط هاشور ممکن است پخش شوند.

از طرف دیگر، صبر کردن بیش از حد کوتاه تر از ۴ هفته ممکن است باعث تشدید التهاب شود، اما صبر کردن بیشتر از ۸ هفته هیچ ایرادی ندارد. در واقع، برای افرادی که سابقه اسکار یا پوست فوق العاده حساس دارند، حتی صبر ۱۰ تا ۱۲ هفته بهترین نتیجه را رقم می زند.

آیا نوع پوست در تعیین زمان مناسب تأثیر دارد؟

بله، نوع پوست نقش مستقیم در سرعت ترمیم دارد. برای مثال، پوست خشک معمولاً سریع تر از پوست چرب ترمیم می شود، اما حساسیت بیشتری دارد. پوست چرب معمولاً دیرتر به وضعیت پایدار می رسد و احتمال التهاب طولانی مدت در آن بیشتر است.

پوست های حساس و نازک بیشتر مستعد قرمزی و تحریک پس از ریمو هستند. این افراد معمولاً باید حداقل ۶ تا ۸ هفته صبر کنند. در مقابل، افرادی با پوست معمولی و سالم که ریموی خفیف انجام داده اند، ممکن است پس از ۴ تا ۵ هفته آماده میکروبلیدینگ باشند.

نوع پوست همچنین در رنگ پذیری نهایی میکروبلیدینگ تأثیر می گذارد. اگر پوست هنوز در حالت بازسازی سلولی باشد، رنگ خوب تثبیت نمی شود و نتیجه پایدار نخواهد بود.

آیا شدت آسیب قبلی و عمق ریمو زمان را تغییر می دهد؟

قطعاً. اگر ریمو برای پاک کردن رنگ دانه های خیلی قدیمی، عمیق یا تیره انجام شده باشد، معمولاً درمان تهاجمی تر است. در این حالت پوست به زمان بیشتری نیاز دارد تا التهاب زیرین کاهش یابد.

اگر فرد سابقه تتوی متعدد داشته باشد یا قبلاً چند بار ریمو شده باشد، پوست ممکن است نازک تر از حد معمول شود. چنین افرادی باید فاصله بیشتری بین ریمو و میکروبلیدینگ رعایت کنند، زیرا انجام زودهنگام می تواند اسکار دائمی ایجاد کند.

عمق آسیب در روش های لیزری و شیمیایی اغلب بیشتر از ریموی سالین است. به همین دلیل پس از این روش ها معمولاً متخصصین بازه ۶ تا ۱۰ هفته را توصیه می کنند.

نشانه هایی که نشان می دهد پوست آماده میکروبلیدینگ است

برای انجام میکروبلیدینگ، فقط گذشت زمان کافی نیست. باید به علائم ظاهری و باطنی پوست توجه شود تا مشخص شود فرآیند ترمیم کامل شده است. این نشانه ها تضمین می کنند که پوست به مرحله پایداری رسیده و آمادگی پذیرش رنگ دانه جدید را دارد.

پوست باید کاملاً صاف، بدون پوسته ریزی، بدون التهاب و بدون سفتی یا کشیدگی باشد. همچنین قرمزی نباید وجود داشته باشد یا نباید با لمس احساس گرمی ایجاد شود. اگر پوست هنوز گرم، حساس یا تحریک پذیر باشد، یعنی التهابات داخلی تمام نشده است.

همچنین بافت پوست باید یکدست شود. اگر برجستگی های کوچک یا شیارهای سطحی حس شود، احتمالاً پوست هنوز در حال ساخت رشته های کلاژن و ترمیم است.

چه مواردی نشان می دهد باید بیشتر صبر کنید؟

اگر محل ریمو هنوز قرمز است، حتی اگر کم، نباید میکروبلیدینگ انجام شود. قرمزی نشان دهنده وجود التهاب سطحی یا عمقی است. همچنین پوسته های ریز یا خشکی بیش از حد نیز از نشانه های کامل نبودن روند ترمیم هستند.

وجود اسکار یا خطوطی که نشان دهنده آسیب پوستی اند نیز نشانه واضحی است که پوست هنوز به بهبود بیشتر نیاز دارد. اگر روی ناحیه ریمو شده گودی، برجستگی یا تیرگی وجود داشته باشد، انجام میکروبلیدینگ می تواند این مشکلات را تشدید کند.

در برخی موارد، پوست از نظر ظاهری خوب به نظر می رسد اما به محض لمس، احساس درد خفیف، سوزش یا گرما می دهد. این حالت نیز باید جدی گرفته شود، چون التهاب داخلی هنوز پایان نیافته است.

 

مراحل ترمیم پوست بعد از ریمو و نقش آن در تعیین زمان میکروبلیدینگ

پوست بعد از ریمو یک چرخه چندمرحله ای را طی می کند. این مراحل به طور مستقیم تعیین می کنند چه زمانی برای انجام میکروبلیدینگ ایمن است. درک این مراحل کمک می کند دلیل علمی پشت بازه ۴ تا ۸ هفته را بهتر بفهمیم.

ترمیم پوست به سه مرحله اصلی تقسیم می شود: فاز التهابی، فاز بازسازی و فاز تثبیت. هر مرحله نیازمند زمان خاصی است و اگر در هر مرحله مداخله ای مانند میکروبلیدینگ انجام شود، روند ترمیم مختل می شود.

در اغلب افراد، ورود به فاز تثبیت بین هفته چهارم تا هشتم اتفاق می افتد. این مرحله زمانی است که پوست بیشترین آمادگی را برای دریافت رنگ دانه جدید دارد.

چه عواملی روند ترمیم را کند یا سریع می کند؟

عوامل متعددی می توانند روند ترمیم را کند یا سریع کنند. سن یکی از عوامل مهم است؛ افراد بین ۱۸ تا ۳۰ سال معمولاً سریع تر از افراد بالای ۴۰ سال بهبود می یابند.

ژنتیک و سبک زندگی نیز دخالت دارند. افرادی که سیگار مصرف می کنند یا تغذیه نامناسب دارند، معمولاً دیرتر از دیگران به مرحله تثبیت می رسند. از طرف دیگر، مصرف برخی داروها مانند رقیق کننده های خون یا داروهای هورمونی می تواند روند بازسازی را مختل کند.

مراقبت های خانگی بعد از ریمو نیز نقش کلیدی دارد. استفاده از پمادهای نامناسب، خاراندن پوست، قرار گرفتن در معرض آفتاب یا شستشوی بیش از حد می تواند روند بهبود را طولانی تر کند.

چرا انجام میکروبلیدینگ خیلی زود خطرناک است؟

انجام میکروبلیدینگ روی پوستی که هنوز در مراحل اولیه ترمیم است، ریسک بالایی دارد. پوست ملتهب واکنش های غیرقابل پیش بینی نشان می دهد و نمی تواند رنگ دانه ها را به درستی تثبیت کند. در نتیجه خطوط هاشور ممکن است به شکل نامنظم پخش شوند یا به طور کامل از بین بروند.

یکی از خطرات مهم دیگر، تشدید التهاب و بروز اسکار است. وقتی پوست هنوز در حالت بازسازی است، نفوذ تیغ میکروبلیدینگ در لایه های میانی می تواند باعث تولید بیش از حد کلاژن شود. این وضعیت احتمال ایجاد بافت های سفت یا برجسته را بالا می برد.

از طرف دیگر، انجام زودهنگام می تواند منجر به عفونت شود. پوست هنوز سد محافظی ندارد و هرگونه خراش یا نفوذ رنگ می تواند میکروب ها را به داخل بافت منتقل کند.

تأثیر رنگ پذیری پایین و اسکار در صورت عجله کردن

وقتی پوست هنوز به طور کامل ترمیم نشده باشد، رنگ پذیری میکروبلیدینگ به شدت کاهش می یابد. این مشکل در افرادی که پوست چرب دارند یا ریموی تهاجمی انجام داده اند، بیشتر دیده می شود. خط ها معمولاً خاکستری، کمرنگ یا پخش می شوند و نتیجه نهایی قابل قبول نخواهد بود.

همچنین اگر زود اقدام شود، خطر ایجاد اسکار افزایش پیدا می کند. اسکار نه تنها زیبایی را تحت تأثیر قرار می دهد، بلکه امکان ترمیم های بعدی را هم محدود می کند. ایجاد اسکار ممکن است دائمی باشد و هیچ گونه طراحی زیبایی نتواند آن را پنهان کند.

 

مراقبت های لازم بین ریمو و میکروبلیدینگ

بعد از انجام ریمو، مهم ترین مسئولیت فرد این است که شرایط مناسب برای ترمیم کامل پوست را ایجاد کند. حتی اگر بهترین متخصص و بهترین مواد استفاده شده باشد، در صورتی که مراقبت ها رعایت نشود، التهاب طولانی مدت یا آسیب های سطحی ایجاد می شود و همین مسئله باعث به تأخیر افتادن میکروبلیدینگ خواهد شد.

مراقبت صحیح کمک می کند تا پوست سریع تر به فاز تثبیت وارد شود و آماده پذیرش رنگ دانه های جدید گردد. رعایت اصول ساده ای مثل جلوگیری از خشکی، محافظت در برابر نور خورشید و پرهیز از تحریک پوست، تأثیر مستقیمی بر نتیجه نهایی دارد.

بسیاری از افراد تصور می کنند مراقبت ها فقط ۳ تا ۵ روز پس از ریمو ضروری است، اما در واقع نقاهت پوست تا چند هفته ادامه دارد. بنابراین هرگونه رفتار اشتباه با پوست می تواند روند بازسازی را مختل کند.

روتین مراقبت صحیح برای آماده سازی پوست

یک روتین مراقبتی اصولی می تواند سرعت ترمیم را افزایش دهد و التهاب را کاهش دهد. یکی از مهم ترین نکات، استفاده نکردن از محصولات تحریک کننده است. لایه بردارها، اسکراب ها یا محصولات الکلی باید کاملاً کنار گذاشته شوند.

از پمادهای تجویزی متخصص باید طبق دستور استفاده شود. همچنین شست وشوی بیش از حد می تواند سد دفاعی پوست را ضعیف کند. بنابراین شستشو فقط یک تا دو بار در روز کفایت می کند.

رطوبت رسانی نیز نقش کلیدی دارد. پوست خشک کندتر ترمیم می شود و ممکن است مستعد پوسته ریزی طولانی مدت باشد. مصرف کرم های ملایم و فاقد عطر کمک می کند پوست به طور یکنواخت بازسازی شود.

 

آیا همه افراد بعد از ریمو می توانند میکروبلیدینگ انجام دهند؟

هرچند اغلب افراد بعد از ریمو می توانند میکروبلیدینگ انجام دهند، اما برخی شرایط پوستی یا پزشکی ممکن است مانع موقت یا دائم ایجاد کرده باشد. مهم ترین مسئله این است که پوست باید توانایی ترمیم مناسب داشته باشد. اگر پوست نتواند به خوبی بازسازی شود، احتمال ایجاد آسیب افزایش می یابد.

افرادی که در گذشته اسکارهای شدید داشته اند یا پوستشان مستعد کلوئید است، باید با احتیاط بیشتری اقدام کنند. برخی بیماری ها مانند مشکلات انعقاد خون، مصرف داروهای خاص یا بیماری های پوستی فعال نیز ممکن است باعث شوند متخصص اجازه انجام میکروبلیدینگ را ندهد.

گاهی افراد چندین بار ریمو انجام داده اند و پوستشان نازک شده است. این نازکی باعث می شود میکروبلیدینگ نتیجه طبیعی نداشته باشد و حتی احتمال ایجاد اسکار افزایش پیدا کند.

چه کسانی به ارزیابی بیشتری قبل از میکروبلیدینگ نیاز دارند؟

افرادی که پوست نازک یا بسیار حساس دارند، لازم است بررسی دقیق تری انجام دهند. این افراد ممکن است نیاز به فاصله طولانی تر بین ریمو و میکروبلیدینگ داشته باشند.

همچنین کسانی که پیش از این چند بار تتو و ریمو انجام داده اند، معمولاً دچار تغییرات بافت پوستی می شوند. در این شرایط قبل از هر کاری باید بررسی شود که آیا پوست هنوز توانایی پذیرش رنگ و خط های دقیق میکروبلیدینگ را دارد یا خیر.

افرادی که سابقه مشکلات پوستی مانند اگزما، پسوریازیس یا درماتیت در ناحیه ابرو دارند نیز باید تحت نظر متخصص اقدام کنند. گاهی بیماری پوستی فعال باعث می شود نتیجه میکروبلیدینگ غیرقابل پیش بینی باشد.

تجربه متخصصان: بهترین فاصله زمانی بین ریمو و میکروبلیدینگ

بهترین متخصصان در ایران و خارج از کشور معمولاً بر یک اصل تأکید دارند: عجله نکنید. تجربه نشان داده است افرادی که بعد از ریمو فقط چند روز یا چند هفته بدون ارزیابی دقیق صبر می کنند و سریعاً میکروبلیدینگ انجام می دهند، بیشتر دچار مشکلاتی مثل پخش رنگ، عدم رنگ پذیری، التهاب شدید یا اسکار می شوند.

متخصصان معتقدند هرچه پوست طبیعی تر و سالم تر به نظر برسد، نتیجه میکروبلیدینگ بهتر و ماندگارتر خواهد بود. بنابراین رعایت فاصله استاندارد که ۴ تا ۸ هفته است، بهترین حالت ممکن است. در برخی موارد خاص، متخصص حتی فاصله ۱۰ تا ۱۲ هفته را پیشنهاد می کند.

این فاصله زمانی بر اساس الگوی بهبود پوست و تجربه بالینی صدها نمونه مشتری تعیین شده است. پس معیارهای توصیه  شده کاملاً علمی، عملی و بر اساس نتایج واقعی هستند.

چرا ۴ تا ۸ هفته معمولاً بهترین گزینه است؟

پوست در هفته اول و دوم بعد از ریمو هنوز در فاز التهابی است. میکروبلیدینگ در این مرحله آسیب زا است و نتیجه قابل اعتماد نمی دهد. در هفته سوم و چهارم پوست وارد فاز بازسازی می شود و لایه های جدید تشکیل می شوند.

اما تثبیت کامل معمولاً از هفته چهارم تا هشتم اتفاق می افتد. این مرحله بهترین زمان برای انجام میکروبلیدینگ است، زیرا بافت پوست به اندازه کافی قوی و پایدار شده و خطوط هاشور بهتر و دقیق تر روی پوست می نشینند.

اگر نیاز به ترمیم بیشتر یا رفع قرمزی باشد، بهتر است زمان را به سمت ۸ هفته نزدیک کرد. هرچه پوست آماده تر باشد، کیفیت نهایی میکروبلیدینگ بالاتر خواهد بود.

 

فرایند مشاوره قبل از میکروبلیدینگ بعد از ریمو

مشاوره مرحله ای ضروری است که بسیاری از افراد آن را نادیده می گیرند. متخصص با بررسی پوست، سابقه ریمو، نوع تتوی قبلی و شرایط سلامتی فرد، تصمیم می گیرد آیا پوست مناسب میکروبلیدینگ هست یا خیر.

در این مرحله باید عمق زخم ها، میزان التهاب، بافت پوست، وجود خطوط یا اسکار و وضعیت رنگ دانه زیر پوست بررسی شود. این ارزیابی کمک می کند تا روش مناسب برای طراحی انتخاب شود و از هرگونه خطای احتمالی جلوگیری شود.

مشاوره همچنین کمک می کند فرد انتظارات واقع بینانه داشته باشد و بداند آیا نتیجه نهایی مطابق خواسته او خواهد بود یا نیاز به ترمیم های تکمیلی وجود دارد.

چه سؤالاتی باید از متخصص پرسیده شود؟

قبل از انجام میکروبلیدینگ بعد از ریمو، بهتر است پرسش های مهمی مطرح شود. مثلاً فرد باید بداند آیا پوستش کاملاً آماده است یا نه.
همچنین باید درباره احتمال تغییر نتیجه به دلیل ریموی قبلی سؤال شود. اینکه چه مدلی مناسب فرم صورت و نوع پوست است و چه نکاتی در مراقبت های بعدی باید رعایت شود نیز اهمیت دارد.

پرسیدن درباره تجربه متخصص در میکروبلیدینگ بعد از ریمو نیز ضروری است، چون این کار نیاز به دقت و مهارت بالاتری نسبت به ابروی virgin یا بکر دارد.

هزینه میکروبلیدینگ بعد از ریمو و عوامل مؤثر بر آن

هزینه میکروبلیدینگ بعد از ریمو معمولاً کمی بیشتر از میکروبلیدینگ معمولی است، زیرا نیاز به ارزیابی دقیق تر، احتمال طراحی پیچیده تر و حساسیت بیشتر در اجرا وجود دارد.

عوامل مؤثر شامل میزان آسیبی است که ریمو ایجاد کرده، تعداد جلسات ریمو، وضعیت فعلی پوست، سابقه تتوی قبلی و نوع تکنیک مورد استفاده هستند. همچنین زمانی که متخصص صرف بررسی و طراحی می کند نیز بر هزینه تأثیر دارد.

در برخی موارد لازم است قبل از میکروبلیدینگ چند جلسه درمان های تکمیلی مثل بازسازی پوست انجام شود. این موارد نیز در هزینه نهایی نقش دارند.

بیشتر بخوانید : 

چرا مراجعه به یک متخصص حرفه ای اهمیت دارد؟

میکروبلیدینگ بعد از ریمو یکی از حساس ترین خدمات زیبایی ابرو است، زیرا پوست در این مرحله آسیب پذیرتر از همیشه است. متخصص حرفه ای شرایط پوست را به صورت دقیق ارزیابی می کند و بر اساس تجربه، بهترین زمان و بهترین تکنیک را انتخاب می کند.

همچنین اجرای صحیح میکروبلیدینگ روی پوستی که ریمو شده، نیازمند دقت و مهارتی بیشتر از حالت عادی است. کوچک ترین خطا می تواند باعث ماندگاری کم رنگ یا ایجاد خطوط نامنظم شود.

به همین دلیل توصیه می شود برای گرفتن نتیجه مطمئن، به متخصصی مراجعه کنید که تجربه کافی در این زمینه دارد.

خدمات ریمو و میکروبلیدینگ در سالن ویدا کیانی

سالن ویدا کیانی در سعادت آباد و شهریار خدمات تخصصی ریمو و میکروبلیدینگ ابرو را با استفاده از مواد استاندارد و تکنیک های حرفه ای ارائه می دهد. در این مجموعه قبل از هر اقدامی، مشاوره دقیق برای بررسی شرایط پوست انجام می شود.

طراحی ها کاملاً اختصاصی و مناسب فرم چهره هر فرد انجام می شوند و کیفیت رنگ دانه ها و تکنیک اجرا باعث ماندگاری بالا و طبیعی بودن نتیجه می شود. افرادی که قصد دارند میکروبلیدینگ را بعد از ریمو انجام دهند، می توانند با اطمینان از خدمات این مجموعه استفاده کنند.

 

جمع بندی پایانی

انتخاب زمان مناسب برای انجام میکروبلیدینگ بعد از ریمو موضوعی بسیار مهم و تعیین کننده است. بهترین نتایج زمانی حاصل می شود که پوست در بیشترین سطح پایداری و سلامت باشد. بر اساس اصول علمی و تجربیات تخصصی، فاصله ۴ تا ۸ هفته بهترین گزینه است، اما شرایط پوست هر فرد می تواند این بازه را کمی تغییر دهد.

در نهایت، انجام مشاوره قبل از میکروبلیدینگ، رعایت مراقبت های پس از ریمو و انتخاب یک متخصص باتجربه، سه رکن اصلی رسیدن به یک نتیجه سالم، ماندگار و طبیعی هستند.

اگر نیاز به بررسی دقیق شرایط پوست، ریمو یا انجام میکروبلیدینگ دارید، مراجعه به یک متخصص حرفه ای بهترین و مطمئن ترین تصمیم خواهد بود.

 

سوالات متداول

1. بهترین زمان برای انجام میکروبلیدینگ بعد از ریمو دقیقاً چقدر است؟
   بازه علمی و قابل اعتماد ۴ تا ۸ هفته است. این بازه مربوط به زمان واقعی ترمیم پوست است، نه زمان دلخواه فرد. هر کاری زودتر از این انجام شود ریسک خراب شدن نتیجه را بالا می برد.
2. اگر هنوز جای ریمو کمی صورتی یا حساس باشد، می توان میکروبلیدینگ کرد؟
   خیر. حتی کمترین التهاب یعنی پوست آماده نیست. این حالت باعث می شود خطوط میکروبلیدینگ پخش شوند یا ماندگاری رنگ نصف شود. هر قرمزی یا حساسیت یک چراغ قرمز قطعی است.
3. چطور تشخیص بدهم پوست کاملاً آماده انجام میکروبلیدینگ شده است؟
   پوست باید رنگ طبیعی خودش را داشته باشد، هیچ پوسته ریزی نباشد، نقطه باز یا زخم دیده نشود و هنگام لمس سوزش نداشته باشد. اگر حتی یک نشانه از این ها باقی بود یعنی هنوز زود است.
4. آیا نوع ریمو (سالین، لیزری، آنزیمی) روی زمان انتظار تأثیر دارد؟
   بله. سالین معمولاً بیشترین زمان ترمیم را می خواهد. لیزر بسته به تیپ پوستی گاهی سریع تر ترمیم می شود اما باز هم زیر ۴ هفته قابل اعتماد نیست. ریموهای ضعیف تر یا غیرتخصصی هم ترمیم را طولانی تر می کنند.
5. اگر نتیجه ریمو کامل نشده باشد، ولی من بخواهم سریع میکروبلیدینگ کنم، امکانش هست؟
   انجامش ممکن است، ولی نتیجه تقریباً همیشه بی دقت، غیرطبیعی و بی دوام می شود. ریموی کامل نشده مثل سطح ناهموار است و نمی تواند طراحی تمیز و یک دست را نگه دارد. متخصصان معتبر اصلاً قبول نمی کنند روی پوست نیمه بهبود یافته کار کنند.